Crematorium en plek voor herinnering

Buitenplaats Zevenhutten is een initiatief van Schrijen afscheid en herinnering met vestigingen in Boxmeer, Cuijk en Gennep. Het project is in samenwerking met onder andere Brabants Landschap ontwikkeld. De buitenplaats begon als een idee voor een kleinschalig crematorium waar mensen de aandacht krijgen die ze verdienen. Zo ontstond kleinschalig crematorium De Hoenderberg. Een sfeervolle plek waar je in alles de verbinding met de natuur voelt. En waar nabestaanden zich vrij en vertrouwd kunnen voelen om de ruimten te gebruiken zoals dat past bij het afscheid dat zij voor ogen hebben.

 

Maar de buitenplaats is veel méér dan dat. Het is ook een plek waar je terugkomt voor herinnering. Alleen in alle rust van de natuurlijke omgeving. Of samen met familie of vrienden om gezamenlijke herinneringen te delen. Lees meer >

Een plek om verhalen te delen. Verhalen in ere te houden en op te halen. Je verhaal kwijt te kunnen. En nieuwe verhalen te maken.

Ruimte voor natuur en recreatie

Rondom de buitenplaats ligt een bijzonder natuur- en recreatiegebied. Op het terras van de buitenplaats geniet je van vergezichten op de landelijke omgeving. En van een smaakvolle kaart voor een ontbijt, lunch of borrel in de buitenlucht. Ook is er een veldcafé waar je even kunt neerstrijken voor een kop koffie en klein hapje. De deur van het veldcafé staat elke dag open voor jouw verhalen. Lees meer >

 

Het veldcafé en terras vormen het vertrekpunt van mooie fiets- en wandelroutes door het natuurgebied dat gekenmerkt wordt door bos, akkers, houtsingels, bloemenweiden en poeltjes. In het veldcafé is tevens een informatiepunt van Brabants Landschap. Op en rondom de buitenplaats is ook voor kinderen van alles te beleven.

 

Daarnaast worden er allerlei van activiteiten georganiseerd voor en door inwoners van de regio.

Martijn Fliervoet | Brabants Landschap

Zevenhutten dankt zijn naam aan…

Zevenhutten was vroeger een buurtschap van zeven keuterboerderijtjes. Vanaf circa 1850 werd het vroegere heidegebied ontgonnen. Akkers, weiden en eikenhakhoutbosjes verschenen. In de eerste helft van de 20e eeuw is veel eikenhakhout verdwenen, maar je kunt er nog hakhoutstobben vinden die meer dan 150 jaar oud zijn. Eind 19e eeuw werd Zevenhutten voor het eerst officieel onder die naam vermeld.

 

Bepalend voor het gebied zijn hoogteverschillen tot wel 2,5 meter: hoger gelegen oever- wallen en lager gelegen geulen van Maasbeddingen die in de laatste ijstijd werden gevormd.